مبادا ما نیز ابوموسی شویم ...
های کور دلان پست که زمین از شما جز لاشه ای متعفن به دوش نمیکشد. شما از نسل آن سیاه دلانی هستید که قرآن بر سر نیزه کردند، هم آنان که نه کتاب را، که قرآن ناطق را، خون خدا را بر سر نیزه کردند. عجب نیست! شما ملعونین همیشه ی تاریخید، همین بس که هرگز شما را راهی برای بازگشت نخواهد بود.
بسوزانید! خود را بسوزانید! هستی خود رابسوزانید و بر زیر پا بیفکنید.
از قوم سیاه پشت قاصبی که جز بهانه های واهی هیچ نمیفهمند جز خود سوزی بر نمی آید.
شما از ابناء سیاه بخت آن ظالمانی هستید که از طلوع تا غروب آفتاب هفتاد پیامبر میکشته اند. خود سوزی کنید که قرآن حی است که صاحبش حی است که از پشت ابراهیم خلیل علیه السلام است که برای پدرانتان توبه کرد اما عذابی بازگشت ناپذیر به درکی اسفل واصلشان کرد وشما ناکسان و قاصبان نیز درانتظار عذابی غیر مردود باشید.
ای اهل مغفرت غفار نباش اينهمه، براین حاربان و گمراهان.
کاش رحمتت اینهمه واسعه نبود تا تورا جهرة به صاعقه ای میدیدند و به درک واصل میشدند. تا آنان که هرروز فتنه ای تازه را طرح میریزند تا دین تورا و کتاب تو را و پیامبرت را زیر سؤال برند به کمتر از آنی از غضب تو، بدترین جایگاه ها میشد منزلگاه ابدشان.
آیا زمان آن نرسیده که قرآن حی ات به نظاره ای این بساط عنکبوتی صهیون را از ریشه بر کند؟
آتش گداخته بر دل پیامبر مهرت و امتش افکنده پروردگار!
اینان پرورده ی دستان رحمت تو نیستند ، مربي اینان شیطان است که اینگونه پرده دری میکنند
حرف دیروز و امروز نیست ! اين داغ 1400 ساله است ...
حرف خون توست بر سر نیزه و حال کتاب تو اربا اربا...
فریاد بر می آوریم که حرب لمن حاربکم
و در انتظار وعده ی مبارک توایم که ان الارض یرثها عبادی الصالحون.
یا اهل العالم دیروز قرآن بر سر نیزه کردند حاربان امیر عشق و هم آنان حاربان قرآن بودند و امروز تیره روزان پست تر از اجداد مطرود شان زخم بر دل مسلمین میزنند و مصحف شریف را...
اینان پسران آن روباه صفت ملعون "عمروعاص" هستند. مباد ما" لشکر" فریب خورده ای شویم که خون به دل امیرشان کردند! مباد فریب مکر دستهای پشت پرده ی آن گرگ خونخوار را بخوریم و یادمان برود قرآن ناطق را...مباد ما نیز ابوموسی شویم ...
