تلاقی

برای روشن تر شدن آیه فوق می توان مثال ِ معاصری هم بر آن افزود. در جریان انتخابات سال 88 ریاست جمهوری چهار کاندیدا در اتخابات شرکت کردند و عهد کردند که بر مبنای قانون اساسی جمهوری اسلامی عمل کنند. اما دو نفر از آنان بعد از برپایی انتخابات و اعلام نتایج، نسبت به نتیجه اعلام شده تشکیک کردند و این کار را از طریق قانون اساسی که همان عهدنامه شان باشد از پیش نبردند و همچنین به تذکرات ولی امر مسلمین مبنی بر شرکت در جلسات حل اختلاف و تاکید ایشان بر سالم بودن فضای برگزاری انتخابات وقعی ننهادند و علاوه بر آن اردوکشی های خیابانی انجام دادند و با نوشتن بیانیه هایی متعدد افراد را به قانون شکنی و هرج و مرج دعوت کردند.
مطمئنا چنین افرادی آفت جامعه هستند و مسیر جامعه را از عدالت و نظم خارج می کنند. برای جلوگیری از تخریب دستاوردهای جامعه به وسیله اینان، در انتهای همین آیه روش برخود با پیشوایان کفر آورده شده است که بسیار جالب توجه است و آن این است که با پیشوایان کفر پیکار کنید و با شدت عمل برخورد کنید تا شاید دست از اعمال قانون شکنانه خود بردارند.
وَ اِن نکَثوا اَیمانَهُم مِن بَعدِ عَهدِهِم وَ طَعَنوا فی دینِکُم فَقاتِلوا اَئِمَّهَ الکُفرِ اِنَّهُم لا اَیمانَ لَهُم لَعَلَّهُم یَنتَهون (12 ، توبه)
ترجمه : و اگر پیمان های خود را پس از عهد خویش بشکنند و آیین شما را مورد طعن قرار دهند، با پیشوایان کفر پیکار کنید؛ چرا که آنان پیمانی ندارند ؛ شاید با ( شدت عمل ) دست بردارند